Dick van Wensum, bierglazen

Proost!

Mei 2013
Als je alle 150 verschillende bierglazen uit de verzameling van Dick van Wensem vol zou schenken met bier dan kom je grofweg uit op zo’n 45 liter. Je krijgt er dorst van als je al die prachtige bierglazen ziet staan in de mudvolle vitrinekast. In alle soorten en maten staan zij daar mooi te zijn: Fluitjes, koetsiertjes, jonkers, stapelglazen, bierpullen en ga zo maar door. En het overgrote deel van Dick’s imposante verzameling zijn krijgertjes. Aan elk glas zit een naam vast van degene die het meenam van bijv. een vakantiereis. Dat is ook de meerwaarde van een glas wat je cadeau wordt gedaan. Om die reden koopt hij dan ook heel zelden een glas; omdat daar geen verhaal aan zit. En van het zogenoemde ‘per ongeluk meenemen’ van een bierglas uit hotel of restaurant, wil Dick absoluut niks van weten, dat komt niet in zijn woordenboek voor.

In de kracht van zijn leven zoals we dat noemen, lustte Dick graag een biertje. De nu bijna tachtig jarige Dick laat nu alleen zomers het bier nog schuimen. Uit welk glas hij dan drinkt? De ene keer is dat uit een fluitje dan weer eens uit een koetsiertje. Ja, als je ook zoveel keuze hebt. Zo gezegd voor elk wat wils en voor elk wat pils.

Dick was als jongetje al een spaarder zoals van luciferdoosjes, sigarenbandjes, postzegels. Het sparen van bierglazen begon nog niet zo erg lang geleden, dat was in 1993. Hij kocht een treetje met zes flesjes Grolsch bier en daar zat een gratis glas bij met een mooie afbeelding. Dat werd het eerste glas van wat nu uitgegroeid is tot een fraaie verzameling.

Zijn laatste aanwinst kreeg hij van zijn schoonzoon, en dat is wel een heel fraai bewerkt exemplaar. Gelukkig gaan er veel makke glazen in de kast zodat ook voor deze glasschoonheid een plekje ingeruimd kon worden.

Duitsland is het land van de ‘Bierpul’, u weet wel, die stevige jongens met handvat, al dan niet voorzien van een deksel. Nadeel van zo’n pul met deksel is, dat als je die vaker op je neus krijgt, je met een snee in je neus komt te zitten. Vooral stevige ‘innemers’ lopen een verhoogd risico. Dick heeft een prachtig exemplaar met deksel en een afbeelding van fort Erfprins er op. Een geschenk van neef Arie die wel vaker met iets moois aan komt. En de beloning die Arie voor al die goedgeefsheid vraagt: Doe mij maar een biertje Dick. Zo kwam Dick door die zelfde schenker Arie in het bezit van de flinke bierpul waaraan een toeter vastgemaakt zit met u weet wel zo’n rubberen knijpbal. Handig hoor want als je pul leeg is dan laat je gewoon de ober door een stevig getoeter weten dat je droog staat. Wellicht een cadeautip voor de bierliefhebbers onder ons.

Het mooie van de verzameling van Dick is dat elk glas zijn verhaal heeft. Zoals het glas in de vorm van een laars dat een vriend meenam uit de plaats Schultheim in Duisland. Deze vriend was in de oorlog tewerk gesteld in de plaats Schultheim en wilde nog een keer terug naar die stad. En zo staat er toch ook een “geleend” glas in de vitrine. Meegesmokkeld door een nicht die op vakantie was in Mexico. Zij kon de verleiding echt niet weerstaan. Wat zal dit glas mooi staan in de vitrine van oom Dick, dacht zij. En ja eerlijk is eerlijk hij staat heel mooi. We moeten er maar op vertrouwen dat de Mexicaanse ambassadeur deze uitgave van Eén niet te lezen krijgt. Hoewel, op de website van de Vredeskerk staat dit verhaal ook. Nou ja we wagen het er maar op Dick. Zo zijn er heel wat mensen die het goed voor hebben met Dick en een glas meebrengen uit binnen en buitenland. Zo staat er tussen de bonte verzameling glazen van Dick (zie de foto) zelfs een bierglas van een Bijbelvaste Duitse glasblazer. Gaat het vertalen u lukken? Zo niet, dan belt u maar hoor.

Ik zie ook glazen in de kast staan van voetbalclubs als Ajax, Feyenoord, Sparta, maar ook met namen van inmiddels niet meer bestaande of gefuseerde plaatselijke clubs. Watervogels, Helder en HRC. Maar wat nou, niet van HCSC? En dat nog wel voor een ras HCSC-er als Dick. Zaterdag 25 mei, dus nog maar kort geleden werd hij nog in het zonnetje gezet door het bestuur van HCSC omdat hij vanaf de oprichting in 1948 al lid is. Maar liefst 65 jaar! En dan geen glas van HCSC in de kast? En bij HCSC lusten ze heus wel een biertje hoor. Ja, dat is ook zo, beaamt Dick, maar er is nou eenmaal nooit een glas uitgegeven. Jammer? Ach.

Jaarlijks wordt de kast door Mieny en dochter Teddy leeg gehaald en de glazen stuk voor stuk afgewassen. Niet in de vaatwasser, dan kan de opdruk van een glas beschadigen. Als de klus geklaard is nemen moeder en dochter op de goede afloop een ……, nee geen biertje maar een wel dik verdiend wijntje.

Dick, zeg ik, er is vast wel iemand onder de lezers van dit stukje over jouw verzameling die denkt, ach ik heb nog een mooi, leuk of bijzonder glas die verzamelaar Dick vast nog niet heeft, die mag hij met alle plezier van mij hebben. Lang na te denken hoeft Dick niet: dat zou ik best op prijs stellen. Ik speur nog een keer goed door het glaswerk in de vitrinekast, maar nee hoor ik zie hem niet staan. Wat niet. Nou het fluitje met daarop de afbeelding van de Vredeskerk. U snapt hem al die ga ik cadeau geven aan Dick en als beloning vraag ik een …. pilsje maar dan zonder alcohol. Iemand blij maken kost vaak een fluitje van een cent.

Op uw gezondheid: Proost, Salud, Lechajim, Zum Wohl, Santé.

Rien Schelhaas