Marja Slotboom, kerststalletjes verzamelen

December 2013
De hobby van ...
Marja Slotboom, kerststalletjes verzamelen

Terwijl ik netjes mijn voeten veeg in de hal, valt mijn oog op een kast tjokvol grote en kleine teddyberen. Ja dat is ook één van mijn hobby’s zegt Marja. Als ik even later op uitnodiging van mijn gastvrouw op de bank plaats neem krijg ik dan wel geen luipaard, maar wel poes Sterre op schoot en al snel gevolgd door de twee andere poezen Pandoer en Twinkel. En zo gezellig omringd en aangemoedigd door dit aanhankelijke trio kijk ik mijn ogen uit. ‘Marja, als ik zo om me heen kijk woon je eigenlijk in een museum’. ‘Ja dat hoor ik meer’, zegt Marja, het lijkt er wel een beetje op en ik voel me er helemaal in thuis’. En Marja spaart wat hoor: kookboeken ( slechts 300 stuks) bijbels,beren, magneten voor aan de koelkast, tientallen ‘Presse-papiers’ (u weet wel die zware voorwerpen die het wegwaaien van papier moeten voorkomen) kabouters, vlinders en kerststallen. U ziet wel, deze rubriek over de hobby’s van gemeenteleden kan nog een flink tijdje voort.

Terwijl ik netjes mijn voeten veeg in de hal, valt mijn oog op een kast tjokvol grote en kleine teddyberen. Ja dat is ook één van mijn hobby’s zegt Marja. Als ik even later op uitnodiging van mijn gastvrouw op de bank plaats neem krijg ik dan wel geen luipaard, maar wel poes Sterre op schoot en al snel gevolgd door de twee andere poezen Pandoer en Twinkel.
En zo gezellig omringd en aangemoedigd door dit aanhankelijke trio kijk ik mijn ogen uit. ‘Marja, als ik zo om me heen kijk woon je eigenlijk in een museum’. ‘Ja dat hoor ik meer’, zegt Marja, het lijkt er wel een beetje op en ik voel me er helemaal in thuis’. En Marja spaart wat hoor: kookboeken ( slechts 300 stuks) bijbels,beren, magneten voor aan de koelkast, tientallen ‘Presse-papiers’ (u weet wel die zware voorwerpen die het wegwaaien van papier moeten voorkomen) kabouters, vlinders en kerststallen. U ziet wel, deze rubriek over de hobby’s van gemeenteleden kan nog een flink tijdje voort.

Het sparen zat er al van jongs af in bij Marja. Het mooie van sparen is dat je dingen die je mooi of leuk vindt regelmatig kunt bekijken en er van genieten. En dat zij geniet van al die spulletjes om haar heen straalt van haar gezicht af. En een ander groot voordeel in haar mini museum is dat zij zich geen moment verveelt.

Wij gooien niet al haar hobby’s in een hoge hoed om er één uit te trekken. Nee, ik ben gekomen voor haar in de loop van ruim dertig jaar opgebouwde indrukwekkende verzameling kerststallen en stalletjes. En haar mooie verzameling begon met de kerststal die zij kocht tijdens een vakantie in Oostenrijk. Deze kerststal kwam in de caravan van Marja en haar overleden man Aart te staan.   

Elk jaar wordt de hele verzameling op de 1e advent uit dozen gehaald en krijgen hun plekje toegewezen in de gezellige woonkamer van Marja.

Alleen al een kijkje in de vitrinekast is meer dan de moeite waard. Marja pakt er een mooie kerststal uit die gemaakt is uit “mergel” afkomstig uit de grotten van Valkenburg.

Eén bepaalde kerststal is haar heel dierbaar geworden. Die namen Marja en haar man twintig jaar geleden mee uit Oostenrijk voor haar schoonmoeder.

Deze mini kerststal is gemaakt in een geode (een bolvormige steen met daarin kristallen). Jozef en Maria en het kind Jezus in een mini grotje. Klein, maar o zo fijn.

Een opvallende kerststal is een uitgeholde kokosnoot. Een kleurig exemplaar.

Op het verlanglijstje van Marja staat één van de kerststallen die gemaakt worden door Jim Shore, een Amerikaanse kunstenaar. De kerststallen die deze Jim ontwerpt zijn niet alleen kleurrijk, maar ook heel bijzonder. Maar ook flink aan de prijs want die waar Marja op valt kost $ 413 en dat is omgerekend rond de € 300. Dus dat wordt sparen geblazen, maar dan heb je ook wat moois toch Marja.

Marja is een trouwe bezoekster geworden aan de inmiddels niet meer weg te denken

kerststallententoonstelling die jaarlijks te bewonderen is in de winkel van de Abdij in Egmond. Voor iedereen echt de moeite zeker waard om te bekijken, maar voor spaarders als Marja loop je daar watertandend langs al dat moois. Kerststallen uit alle windstreken van de wereld. Er bekruipt je ongemerkt een hebberig gevoel, maar ja de meeste uitgestalde stallen zijn pittig aan de prijs. Maar Marja houdt zorgvuldig de hand op de knip als er prijskaartjes aan hangen die hoger zijn dan € 25,00. Toch graag dat mooie duurdere exemplaar? Volgend jaar dan maar, eerst sparen zegt zij.

Want ook al is de verleiding groot, in de schuld steken is voor Marja uit den boze, o nee, not done moet je tegenwoordig zeggen.

Zij raakte zeer gecharmeerd van een niet alledaagse kerststal in de vorm van een kerstboom en toen moest er ook flink worden gespaard voor de € 200,00 die deze kostte. Maar van deze dure uitspatting heeft zij geen dag spijt van gehad. En het is maar al te waar dat je aan iets waar je voor gespaard hebt meer genoegdoening beleeft.

Ongeveer 60% van de verzameling komt uit de eigen portemonnee en de andere 40% zijn cadeaus waar Marja in de loop der jaren blij mee werd gemaakt. Mocht u dan ook nog een kerststal op zolder hebben staan die u niet gebruikt, u doet Marja er een groot plezier mee, dat weet ik zeker.

Een verzameling staat niet stil, is nooit af, jaarlijks koopt Marja er een tweetal exemplaren bij. Bijvoorbeeld in de wereldwinkel in de Keizerstraat waar zij ruim vijf jaar heeft geholpen, worden ook heel bijzondere kerstallen uit verschillende landen verkocht. In museum Slotboom staat er menigeen mooi te zijn.

Kijkend naar het drietal poezen, Sterre, Pandoer en Twinkel is mijn voor de hand liggende vraag of er wel eens een kerststal is gesneuveld tijdens een onderlinge stoeipartij. Nee, sinds het begin van de verzameling in 1980 zijn er wel twee stalletjes kaduuk gegaan, maar dat heb ik zelf op mijn geweten, aldus Marja.

Op 6 januari worden alle kerststallen en hun bewoners één voor één weer ingepakt en in dozen afgevoerd en opgeslagen in Marja’s depot, de kelderbox van dochter Marjolein. Toch handig zo’n dochter. Ook de mooi ingerichte vitrinekast wordt leeggehaald om plaats te maken voor serviesgoed. Er blijft zegge en schrijven één kerststal in de kamer staan en dat is tevens de grootste en die staat boven op een kast. Zodra de laatste bewoners van de kerststal zijn vertrokken, wordt deze ogenblikkelijk gekraakt en bewoonbaar gemaakt door poes Sterre als slaapvertrek. Sterre heeft nog wel inwoning van een aantal achtergebleven makke schapen, maar met een beetje inschikken, lukt dat prima.

Er valt nog veel meer te zien aan verzamelingen in huize Slotboom maar ik moet rekening houden met de twee pagina’s waar ik over kan beschikken in Eén.

Dus daarom neem ik na een tweede kop koffie afscheid van de gastvrije Marja en haar dochter Marjolein. En neem ik mij voor om er voor te pleiten om het “Marja Slotboom Museum” op te nemen in de eerstvolgende Gemeentegids van Den Helder.

Rien Schelhaas