Kinderen in de knel

De glimlach van een kind

In de dienst van 17 mei jl. hadden wij Johan en Wilcie Smoorenburg op bezoek, de oprichters van het kinderdorp in Haïti. Johan gaf aan de hand van een PowerPoint presentatie uitleg over hun werk in een land met nog altijd enorme problemen. Velen van ons zouden in een dergelijke situatie allang het bijltje erbij neer hebben gegooid. Schier onbegonnen werk. Maar zij hebben dat niet gedaan, integendeel! Zo’n vierendertig jaar geleden zijn ze begonnen en als je nu ziet wat zij voor elkaar hebben gekregen, mag je daar diep respect voor hebben. Zelfs toen de grote aardbeving ook het dorp flink had getroffen, staken zij opnieuw de handen uit de mouwen, schouders eronder en gingen door.

De getoonde beelden lieten ook enkele voorbeelden zien van wat het betekent wanneer volledig aan hun lot overgelaten kinderen, worden ‘opgeraapt’ en de verzorging krijgen die ze nodig hebben.
Vanuit de goot naar een stralend kind, spelend, schoolgaand, goed gevoed en liefdevol bejegend. Je zou denken dat het nu allemaal dus zorgeloos en op rolletjes loopt. Dat is een misvatting.

Zoals te lezen in de die ochtend uitgedeelde nieuwsbrief is bijvoorbeeld de veiligheid van de kinderen een zorg. Zelfs daar moet beveiliging aanwezig zijn en ook die kost geld. Johan liet ook duidelijk blijken geweldig blij te zijn met onze steun en hoopte dat we dat zouden blijven doen. En dat doen we, want die ochtend konden we Johan en Wilcie een totaalbedrag van 1413,35 euro aanbieden. Geweldig!

Hij is duidelijk een man met een missie, niet van z’n stuk te brengen en vertrouwend op zijn Heer. De uitspraak van de filosoof Popper dat optimisme een plicht is, is aan Johan en Wilcie duidelijk besteed. Ik hoop dan ook dat deze dienst weer een ‘boost’ heeft gegeven aan ons spaarproject. Doosjes, kokers, sokken of wat dan ook moeten weer vol!
Roel Schelhaas

Zie foto's